Manisha Hira


My Story – Manisha Hira, 26 jaar jong.

Als klein meisje ben ik opgegroeid met mijn moeder en broertje. Ik ben als klein meisje altijd actief geweest. Ik vond het leuk om altijd bezig te zijn. Ik was net een jongetje en daarmee bedoel ik voetballen en stoeien. Mijn moeder besloot me op een sport te zetten wat ik tot nu toe nog steeds beoefen en dat is ‘’ Taekwondo’’

Ik heb als jong meisje altijd regelmaat gehad in mijn leven. Het was een routine die wij dagelijks volgden. Met ‘’we’’ bedoel ik uiteraard mijn broertje en ik. Het was s ’ochtends opstaan, naar school, naar sport, thuis eten, douchen en slapen.  Dat ging wel een aantal jaren zo door.

Wat ik al zei ik ben opgevoed door alleen mijn moeder. Wat het zo bijzonder maakt is dat ik niets tekort kwam als kind zijnde en wat er ook gebeurde we waren en zijn er altijd voor elkaar. We zijn als familie ook heel hecht. Ik ben wel een echte familiemens. Als je niet bij de een terecht kan, dan is er altijd wel de ander waar je terecht kan. Waar vind je dat tegenwoordig nog? Bijzonder dus! 

Na de basisschool komt natuurlijk ook de middelbare school, MBO, HBO en ga zo maar door met het studeren. Door alle verschillende periodes bloei je natuurlijk van een jong klein meisje tot een echte jonge dame en dan ben je zo ineens een jonge mama!

Ik heb van mijn mama alles meegekregen en wat ik dan ook zelf merk is dat ik datzelfde doorgeef aan mijn kindje. Ik heb een leuk gezinnetje. Als mama merk je toch weer een andere fase in je leven. Je zorgt niet alleen voor jezelf nu, maar ook voor een klein mensje. Wat ik dacht toen ik dat kleine manneke in mijn handen had ‘’het is van mij’’ dat beschermende gevoel. Je wilt hem beschermen voor al het kwade! En ik denk dat ik ook wel namens alle mama’s spreek als ik dit zeg. Mijn ervaring in het moederschap is dat het zeker niet makkelijk is, maar je daarentegen ook zoveel leert. Je leert jezelf op een hele andere manier kennen. Ik heb bijvoorbeeld echt onwijs veel geduld. Een echte mama gevoel, je intuïtie en de kracht die je krijgt om door te gaan. 

Ik ben een fulltime werkende moeder met daarnaast ook mijn eigen dingetjes die ik doe en dat zijn dan voornamelijk sporten en dansen. Ik vind het belangrijk om naast het vrouw en moeder zijn ook nog mezelf te zijn. En dan is het heel makkelijk om te zeggen ja dat ben je ook als vrouw en moeder zijnde, maar dan zit je toch vaak in een rol en dat is absoluut niet negatief! Maar vaak vergeet je daardoor ook jezelf een beetje. Het is heel goed om voor anderen te zorgen maar uiteindelijk draait het ook toch wel een beetje om jezelf, want als jij niet goed in je vel zit dan ben je het zonnetje in huis niet en wie moet er dan stralen!!

De verkiezing.

De eerste Indiase Mrs. verkiezing.  Legendary! Indian Beauty Queen The Netherlands.

Het begon allemaal eigenlijk als een grapje! Ik weet dat het cliché klinkt, maar toch is het zo. Als ik die push niet had gehad van mijn moeder, dan had ik er niet gestaan. Zoals ik al eerder heb genoemd was ik net een jongetje, dus op hakken lopen en met make up ’en hield ik me niet mee bezig. Van een grapje naar een uitdaging. Zo de auditie door gekomen en gestart met heel het traject. Samen met 10 mooie vrouwen gingen we dit avontuur aan en natuurlijk heb je dat strijdgevoel wel een beetje en is het de kat uit de boom kijken. Althans zo stelde ik mijzelf op. Desondanks werd ik goed opgevangen in de groep als jongste deelneemster.

Daar gingen we dan elke zondag de training. Tijdens de trainingen leer je de anderen kennen, maar nog belangrijker is dat je jezelf leert kennen.  Elke training word je uitgedaagd iets te doen. Voor de een was het misschien iets makkelijker dan voor  de ander. De lessen waar ik veel moeite mee had, want ja dat willen jullie natuurlijk ook weten waren de catwalk lessen. Voor mij was deze het lastigst omdat ik zelf geen hakken droeg en het heel moeilijk vond om erop te lopen, laat staan op een bepaalde manier lopen met een perfecte houding. Gelukkig heb ik mezelf er doorheen gesleept door veel te oefenen naast de trainingsdagen. Van een fotoshoot tot een fashionshow naar communicatietrainingen. We kregen het allemaal.

In 4 maanden tijd werkten we keihard naar de finale toe en dan staat het ineens voor de deur. Zo een dag is behoorlijk intens. Zenuwen gieren door je lijf. Je komt in de ochtend aan. Alle meiden zijn aanwezig met de spullen die nodig zijn zoals kleding en attributen  voor de talentenshow.  Oh en over de talentenshow, dat hebben we een paar weken eerder gehad. Alle 25 meiden die meededen lieten hun talent zien. Er werden 3 meiden van elke groep gekozen en met elke groep bedoel ik MIB ( Miss Indian Beauty) en IBQ ( Indian Beauty Queen). Ik was een van de meiden die op de avond van de finale mijn talent mocht laten zien. 

Iedereen kon al een beetje raden wat mijn talent zou zijn tijdens de talentenronde, dat was natuurlijk Taekwondo, maar ik had het een kleine twist gegeven  door een dans act toe te voegen. Mijn talent was een combinatie van taekwondo met kizomba. Zo had een ieder haar eigen talent.

Terug naar de ‘Big Day’ zelf. Zoals ik al eerder genoemd heb gieren de zenuwen door je lijf op zo’n intense dag. Je komt in de ochtend aan, wordt opgemaakt en je haren worden gedaan. Je bereidt je voor op de acts en vragenronde dat er te wachten staat. Alle lieve mensen die in het publiek zitten en de jury uiteraard. De avond begon met een openingsdans van MIB en IBQ. Vervolgens kregen we de gala ronde en Indian kleding ronde. Na de kleding ronde kregen wij meiden onze eerste vragenronde die in het Nederlands gesteld werd. Na de eerste vragenronde werd de top 5 bekend gemaakt. Hartstikke spannend was dat moment! Ik weet nog heel goed dat ik hoopte mijn naam te horen. Gelukkig zat ik toen mijn naam genoemd werd. Samen met de andere meiden in de top 5 kregen wij onze Engelse vraag. Het waren best pittige vragen. Het zijn niet van de standaard vragen die je denkt te krijgen. Het kan gaan over actuele bezigheden, maatschappelijke vragen tot hoe je in het leven staat en wat jou tot de persoon maakt die je bent. Ja en toen was het moment aangebroken dat de top 3 bekend werd gemaakt. Na aardig lang gewacht te hebben werd de uitslag bekend gemaakt. Ik moet zeggen dat ik voor mezelf wel de doelstelling had om in de top 3 te komen en uiteraard met de titel er vandoor te gaan. Mijn naam werd genoemd en ik werd gekroond als winnares! Ik was speechless zoals men dat zegt. Ik wist even niet wat er door mij heen ging, Wel dacht ik…al hard werken tijdens de trainingen en de tijd die je geïnvesteerd hebt is nu beloond. Ik was super blij met de 2 titels, want naast de kroon ben ik ook benoemd tot Talented Queen dus mijn avond kon niet meer stuk. Het was een behoorlijk intensieve dag. Na de bekroning heb je nog even je foto momentjes en dan ga je naar huis. 

Thuis kon ik het nog even niet beseffen en dat hield nog wel een aantal dagen aan.  Ik moet zeggen dat ik zeker geniet op  mijn manier van de titel. Ik ben nog steeds Manisha, doe nog steeds wat ik voorheen deed. Wat ik wel merk is dat ik meer aandacht krijg met name door de titel.

Mensen moeten jou zien voor wie JIJ bent! Dat is wat ik alle vrouwen wil meegeven. JIJ bent ook belangrijk en niet alleen de lieve mensen om je heen. Wees zelf ook gelukkig met het leven dat JIJ leidt en is dat niet het geval, neem het heft in handen en doe er wat aan. Owe the time for yourself, BECAUSE YOU MATTER!! AS A PERSON and AS A WOMAN!!